Strona startowa
Untitled Document Kariera naukowa

Certyfikaty

Publikacje

Informacje dla pacjentów

Czytelnia

Prezentacje metod chirurgicznych

Współpraca naukowa

Kontakt

Zwężenie cewki moczowej u dorosłych
dokumentacja leczenia, część 1

Z Gabinetu Chirurgii Rekonstrukcyjnej Męskich Narządów Moczowo-Płciowych Kierownik: prof. nadzw. dr hab. med. Wojciech Perdzyński

zwężenie cewki moczowej, przetoka cewkowo-skórna, skrzywienie prącia, chirurgia prącia, urolog, urologia
Pacjent 1 (69 lat). Całkowite zarośnięcie cewki w odcinku prąciowym (miejsce zarośnięcia pokazuje narzędzie i pomarańczowy wskaźnik).
Pacjent 1. Wycięty, zarośnięty odcinek cewki moczowej
Pacjent 1. Przez oba drożne odcinki cewki przeprowadzono cewnik
Pacjent 1. Stan po wykonaniu tylnej części zespolenia cewki. Wewnątrz cewki widoczny cewnik.
Pacjent 1. Stan po wykonaniu zespolenia obu odcinków cewki.
 
Pacjent 2 (lat 30). Długie zwężenie cewki w obrębie prącia (po operacji spodziectwa w dzieciństwie) utrudniające oddawanie moczu. Dopiero podczas znieczulenia ogólnego było możliwe wprowadzenie do pęcherza cienkiego cewnika (Nr 4F). Na zdjęciu: wyizolowanie unaczynionego płata skórnego z grzbietowej powierzchni prącia.
Pacjent 2. Wykonanie otworu w szypule naczyniowej płata skórnego
Pacjent 2. Płat skórny (zaznaczony strzałkami) poszerzający cewkę moczową jest z nią zespolony. Przez cewkę jest wprowadzony do pęcherza cewnik Nr 16F.
Pacjent 2. Dobrze ukrwione tkanki prącia w 11 dni po operacji. Rany pooperacyjne wygojone.
Pacjent 2. Wykres i pomiary przepływu moczu przez cewkę przed operacją. Niska wartość maksymalnego i średniego przepływu cewkowego. Płaska (świadcząca o istnieniu przeszkody w przepływie moczu) krzywa na wykresie (zwężenie cewki).
Pacjent 2. Prawidłowy wykres i pomiary przepływu cewkowego po ope-racji.Poprawa przepływu cewkowego maksymalnego z 10,6 na 28ml/sek, średniego z 6,5 na 19 ml/sek, dwukrotne skrócenie czasu mikcji.
 
Pacjent 3. Pacjent w wieku 18 lat po przebytych 5 operacjach spodziectwa (w innym ośrodku). Ujście cewki znajduje się w dolnej części żołędzi a w odcinek prąciowy cewki moczowej jest zwężony i występuje w tej
części cewki 5 przetok cewkowo-skórnych. Przez te przetoki przy mikcji wycieka mocz.
Pacjent 3. Podłużnie nacięto przetoki i otwarto zwężony odcinek cewki moczowej.
Pacjent 3. Zwężoną cewkę nacięto i wprowadzono do niej cewnik,
Pacjent 3. Cewkę moczową zeszyto
Pacjent 3. Widok po zeszyciu skóry nad rekonstruowanym odcinkiem cewki moczowej.
Pacjent 3. Pacjent swobodnie oddaje mocz w 7 dni po operacji
 
Pacjent 4. lat 19. W 1988 i 1989r miał operacje sprowadzenia jąder do moszny. W 1990 - operacja spodziectwa mosznowego. W 1992r - operacja zamknięcia przetoki cewkowo-skórnej. W 2001r - korekta zwężenia ujścia cewki moczowej oraz operacja prostowania skrzywienia prącia ku dołowi. W 2003r ponowna operacja zamknięcia przetoki cewkowo-skórnej. Całość opisanego powyżej leczenia odbywała się w innym szpitalu. Gdy zgłosił się do mnie utrzymywało się nadal skrzywienie prącia we wzwodzie (ok. 40stopni) ku dołowi. Pacjent oddawał mocz z dużymi trudnościami (wypływ kroplowy), co trwało bardzo długo. Stwierdziłem zwężenie cewki moczowej w odcinku prąciowym zaczynające się ok. 2,5 cm od ujścia zewnętrznego cewki.
Pacjent 4. Badanie rentgenowskie cewki moczowej: urethrografia wstępująca. Płyn kontrastujący wypełnia część żołędziową i początkową część cewki prąciowej a następnie zaczyna się odcinek bardzo dużego zwężenia a kontrast przechodzi do poszerzonego odcinka cewki prąciowej (poszerzenie to powstało na skutek gromadzenia się moczu przed miejscem zwężenia jak też z powodu podwyższonego ciśnienia moczu w tym miejscu).
Pacjent 4. Wykres i wartości liczbowe pomiarów dokonanych w czasie badania przepływu cewkowego.
Oddawanie moczu trwa 284 sekundy (prawie 5 min.), maksymalna prędkość przepływu moczu wynosi 1,8 ml/sek (dolna granica normy wynosi 15 ml/sek), wydalona ilość moczu wynosi 112 ml, po mikcji ciągle zalega w pęcherzu 150 ml moczu.
Pacjent 4. Po uwolnieniu blizn zaginających dolną powierzchnię prącia i po usunięciu prawie całkowicie zarośniętego odcinka cewki oraz po wykonaniu plastyki osłonki białawej na jego górnej powierzchni uzyskano wyprostowanie prącia. W obu odcinkach cewki widoczne cewniki.
Pacjent 4. Pobrano fragment błony śluzowej z wewnętrznej powierzchni policzka.
Pacjent 4. Fragment błony śluzowej policzka przeszczepiono na dolną powierzchnię prącia w celu połączenia obu oddalonych od siebie końców cewki moczowej i do wykorzystania tego przeszczepu do wytworzenia ściany cewki w czasie jej rekonstrukcji w drugim etapie operacji.
Pacjent 4. Prawidłowy wykres i wartości liczbowe pomiarów dokonanych w czasie badania przepływu cewkowego w 2 tygodnie po operacji.
Pacjent 4. Po 5 tygodniach od operacji widać, że przeszczep z błony śluzowej policzka przyjął się.
Pacjent 4. Po 4 miesiącach widoczne dobre ukrwienie i pełne przyjęcie się przeszczepu z błony śluzowej policzka.
 
Pacjent 5. Stan po dwóch operacjach spodziectwa w dzieciństwie i kilkakrotnych nieudanych nacięciach endoskopowych cewki moczowej (w innym szpitalu) wykonanych w celu poszerzenia cewki. Zdjęcie przedstawia badanie rentgenowskie - cystografię mikcyjną przed operacją. Zwężenie cewki w odcinku prąciowym (zwężony odcinek pokazują strzałki).

Pacjent 5. Badanie przepływy cewkowego przed i po operacji. Maksymalny przepływ cewkowy przed operacją wynosił 3 ml/sek (norma powyżej 15 ml/sek) a po operacji - 51 ml/sek. Czas mikcji przed operacją wynosił od kilku do kilkunastu minut a po operacji kilkanaście sekund. Badanie świadczy o dobrym wyniku leczenia.