|
|
| Pacjent 1 (69 lat). Całkowite zarośnięcie cewki
w odcinku prąciowym (miejsce zarośnięcia pokazuje narzędzie i pomarańczowy
wskaźnik). |
|
|
| Pacjent 1. Wycięty, zarośnięty odcinek cewki
moczowej |
|
|
| Pacjent 1. Przez oba drożne odcinki cewki przeprowadzono
cewnik |
|
|
| Pacjent 1. Stan po wykonaniu tylnej części zespolenia
cewki. Wewnątrz cewki widoczny cewnik. |
|
|
| Pacjent 1. Stan po wykonaniu zespolenia obu
odcinków cewki. |
| |
 |
| Pacjent 2 (lat 30). Długie zwężenie cewki w
obrębie prącia (po operacji spodziectwa w dzieciństwie) utrudniające
oddawanie moczu. Dopiero podczas znieczulenia ogólnego było możliwe
wprowadzenie do pęcherza cienkiego cewnika (Nr 4F). Na zdjęciu: wyizolowanie
unaczynionego płata skórnego z grzbietowej powierzchni prącia. |
 |
| Pacjent 2. Wykonanie otworu w szypule naczyniowej
płata skórnego |
 |
Pacjent 2. Płat skórny (zaznaczony strzałkami)
poszerzający cewkę moczową jest z nią zespolony. Przez cewkę jest
wprowadzony do pęcherza cewnik Nr 16F.
|
|
|
| Pacjent 2. Dobrze ukrwione tkanki prącia w 11
dni po operacji. Rany pooperacyjne wygojone. |
 |
Pacjent 2. Wykres i pomiary przepływu moczu
przez cewkę przed operacją. Niska wartość maksymalnego i średniego
przepływu cewkowego. Płaska (świadcząca o istnieniu przeszkody w przepływie
moczu) krzywa na wykresie (zwężenie cewki).
|
 |
| Pacjent 2. Prawidłowy wykres i pomiary przepływu
cewkowego po ope-racji.Poprawa przepływu cewkowego maksymalnego z
10,6 na 28ml/sek, średniego z 6,5 na 19 ml/sek, dwukrotne skrócenie
czasu mikcji. |
| |
|
|
Pacjent 3. Pacjent w wieku 18 lat
po przebytych 5 operacjach spodziectwa (w innym ośrodku). Ujście cewki
znajduje się w dolnej części żołędzi a w odcinek prąciowy cewki moczowej
jest zwężony i występuje w tej
części cewki 5 przetok cewkowo-skórnych. Przez te przetoki przy mikcji
wycieka mocz. |
 |
| Pacjent 3. Podłużnie nacięto przetoki
i otwarto zwężony odcinek cewki moczowej. |
 |
| Pacjent 3. Zwężoną cewkę nacięto
i wprowadzono do niej cewnik, |
 |
| Pacjent 3. Cewkę moczową zeszyto |
 |
| Pacjent 3. Widok po zeszyciu skóry
nad rekonstruowanym odcinkiem cewki moczowej. |
 |
| Pacjent 3. Pacjent swobodnie oddaje
mocz w 7 dni po operacji |
| |
| Pacjent 4. lat 19. W 1988 i 1989r
miał operacje sprowadzenia jąder do moszny. W 1990 - operacja spodziectwa
mosznowego. W 1992r - operacja zamknięcia przetoki cewkowo-skórnej.
W 2001r - korekta zwężenia ujścia cewki moczowej oraz operacja prostowania
skrzywienia prącia ku dołowi. W 2003r ponowna operacja zamknięcia
przetoki cewkowo-skórnej. Całość opisanego powyżej leczenia odbywała
się w innym szpitalu. Gdy zgłosił się do mnie utrzymywało się nadal
skrzywienie prącia we wzwodzie (ok. 40stopni) ku dołowi. Pacjent oddawał
mocz z dużymi trudnościami (wypływ kroplowy), co trwało bardzo długo.
Stwierdziłem zwężenie cewki moczowej w odcinku prąciowym zaczynające
się ok. 2,5 cm od ujścia zewnętrznego cewki. |
 |
| Pacjent 4. Badanie rentgenowskie
cewki moczowej: urethrografia wstępująca. Płyn kontrastujący wypełnia
część żołędziową i początkową część cewki prąciowej a następnie zaczyna
się odcinek bardzo dużego zwężenia a kontrast przechodzi do poszerzonego
odcinka cewki prąciowej (poszerzenie to powstało na skutek gromadzenia
się moczu przed miejscem zwężenia jak też z powodu podwyższonego ciśnienia
moczu w tym miejscu). |
 |
Pacjent 4. Wykres i wartości liczbowe
pomiarów dokonanych w czasie badania przepływu cewkowego.
Oddawanie moczu trwa 284 sekundy (prawie 5 min.), maksymalna prędkość
przepływu moczu wynosi 1,8 ml/sek (dolna granica normy wynosi 15 ml/sek),
wydalona ilość moczu wynosi 112 ml, po mikcji ciągle zalega w pęcherzu
150 ml moczu. |
 |
| Pacjent 4. Po uwolnieniu blizn zaginających
dolną powierzchnię prącia i po usunięciu prawie całkowicie zarośniętego
odcinka cewki oraz po wykonaniu plastyki osłonki białawej na jego
górnej powierzchni uzyskano wyprostowanie prącia. W obu odcinkach
cewki widoczne cewniki. |
 |
| Pacjent 4. Pobrano fragment błony
śluzowej z wewnętrznej powierzchni policzka. |
 |
| Pacjent 4. Fragment błony śluzowej
policzka przeszczepiono na dolną powierzchnię prącia w celu połączenia
obu oddalonych od siebie końców cewki moczowej i do wykorzystania
tego przeszczepu do wytworzenia ściany cewki w czasie jej rekonstrukcji
w drugim etapie operacji. |
 |
| Pacjent 4. Prawidłowy wykres i wartości
liczbowe pomiarów dokonanych w czasie badania przepływu cewkowego
w 2 tygodnie po operacji. |
 |
| Pacjent 4. Po 5 tygodniach od operacji
widać, że przeszczep z błony śluzowej policzka przyjął się. |
 |
| Pacjent 4. Po 4 miesiącach widoczne
dobre ukrwienie i pełne przyjęcie się przeszczepu z błony śluzowej
policzka. |
| |
 |
| Pacjent 5. Stan po dwóch operacjach
spodziectwa w dzieciństwie i kilkakrotnych nieudanych nacięciach endoskopowych
cewki moczowej (w innym szpitalu) wykonanych w celu poszerzenia cewki.
Zdjęcie przedstawia badanie rentgenowskie - cystografię mikcyjną przed
operacją. Zwężenie cewki w odcinku prąciowym (zwężony odcinek pokazują
strzałki). |
 |
|
Pacjent 5. Badanie przepływy cewkowego przed i po operacji.
Maksymalny przepływ cewkowy przed operacją wynosił 3 ml/sek (norma
powyżej 15 ml/sek) a po operacji - 51 ml/sek. Czas mikcji przed
operacją wynosił od kilku do kilkunastu minut a po operacji kilkanaście
sekund. Badanie świadczy o dobrym wyniku leczenia.
|